อาทิตย์นี้มาเลทมาก แต่ก็มา เอ็นทรี่นี้ว่าจะมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่ไปเจอมา เห็นว่ามันก็เฮียดีจ้ะ

ว่าด้วยเรื่องการ์ตูนเด็กน้อยทั้งหลาย เคยสงสัยกันไหมจ๊ะว่าใครเป็นคนวาด

 

อาทิตย์นี้มาเลทไปเกือบสองวัน แต่ก็ยังดีกว่าไม่มานะจ๊ะ ตอนนี้มาว่าด้วยเรื่องเบาๆกันดีกว่า คิดว่าหลายคนอาจจะมีประสบการณ์แนวๆนี้มาบ้างอย่างน้อยก็ต้องครั้งหนึ่งในชีวิต แต่จะเฮียมากเฮียน้อยนี่ก็ขึ้นอยู่กับความซวยของแต่ละคนล่ะ

 

สวัสดีทุกท่าน หลังจากหายไป 1 อาทิตย์ก็กลับมาอัพกันใหม่อีกครั้งแล้วนะจ๊ะ ช่วงปีใหม่ก็ยุ่งแบบนี้ทุกปี เพราะต้องปิดงานให้ทันก่อนปีใหม่กัน พอเปิดงานมาก็ต้องรีบเคลียร์งานชดเชยช่วงเวลาที่หยุดไปอีก เจ้าของบล็อกก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย แล้วก็ไม่ได้อัพบล็อกเพราะมัววุ่นวายอยู่กับงานนี่แหละจ้ะ

การ์ตูนของอาทิตย์นี้จะว่าเป็นเรื่องควันหลงของตอนน้ำท่วมก็ได้ เขียนจากคำบอกเล่าของผู้จัดการห้างดังแห่งหนึ่ง

เนื่องจากเป็นช่วงต้นปี เจ้าของบล็อกก็เลยลองหาอะไรแปลกๆมาให้ชมกัน เป็นงานเก่าของเจ้าของบล็อกเองตั้งแต่เมื่อปี 2004 งานความยาว 16 หน้าเขียนส่งประกวดเอามัน จริงๆจำนวนหน้าแค่นี้มันก็ไม่ควรจะเขียนแอคชั่นนะ แต่ด้วยความเสี้ยนส่วนตัวก็เลยดันทุรังเขียนออกมาเนื้อเรื่องแทบไมมี ส่วนตัวละครเอาแบบมาจากเรื่องสตาร์เกทเพราะสมัยนั้นเจ้าของบล็อกชอบเรื่องนี้มาก

ขอเล่าความเป็นมาต่ออีกหน่อย สมัยนั้นเพิ่งจะเริ่มมีการวาดการ์ตูนด้วยคอมพิวเตอร์ แต่เจ้าของบล็อกถนัดวาดมือมากกว่า เรื่องนี้น่าจะนับว่าเป็นเรื่องสุดท้ายของเจ้าของบล็อกที่วาดมือ 100% กระทั้งตัวหลังสือก็ใช้วิธีพรินท์แล้วแปะลงไปบนต้นฉบับ(สังเกตดีๆจะเห็นรอยแปะอยู่) พวกน้ำหนักสีเทาๆก็ต้องกรีดแปะกันแบบสติ๊กเกอร์ หน้าตาต้นฉบับจริงๆก็เหมือนที่เห็นในบล็อกเปี๊ยบเลยจ้ะ ซึ่งสมัยนี้ไม่คิดว่ามีใครทำแบบนี้แล้ว

เรื่องนี้มีเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษด้วยนะ แต่สมัยนั้นภาษายังงูๆปลาๆ น่าจะเขียนผิดอยู่เยอะเหมือนกัน

for English version, Click here!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

My work from 2004, I consider it my last piece that 100% handmade without any digital painting or retouch, real old school style comic.

I was just the student at that time,  so pardon my poor English translation.

 

<click here for Thai version>